Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onafhankelijkheid bewees de broosheid van de door het Weensche Congres opgerichte barrière. Tevergeefs deed de Koning der Nederlanden een beroep op Europa om ze weder in het leven te roepen en om de integriteit van zijn Koninkrijk weder hersteld te zien.

Een conferentie der vijf groote Mogendheden (Oostenrijk, Frankrijk, Groot-Brittanië, Pruisen en Rusland) die den Uen November 1830 te Londen belegd was, meende niet te kunnen ingaan tegen de kracht der gebeurtenissen en de verlangens van het volk, noch te moeten terugkomen op een voldongen feit.

Den 20en December verklaarde zij het Koninkrijk der Nederlanden ontbonden en machtigde het voorloopig Bestuur om afgevaardigden naar Londen te zenden. Het protocol van denzelfden dag voegde er aan toe dat: „de Conferentie de nieuwe regelingen die het meest geëigend waren om de toekomstige onafhankelijkheid van België met de belangen en de veiligheid der overige mogendheden en het Europeesche evenwicht overeen te brengen, zou bespreken en behandelen".

De aldus afgekondigde regeling, die tegehjk de onafhankelijkheid van België, de veiligheid van de overige Mogendheden en de handhaving van het Europeesche evenwicht moest waarborgen, liep uit op de afkondiging van de permanente neutraliteit van dien Staat. Daar men er van af moest zien om België, vereenigd met de Nederlanden, tot één Koninkrijk te maken krachtig genoeg om zichzelf te verdedigen, nam de Conferentie haar toevlucht tot het procédé, dat in 1815 Europa reeds gediend had om Zwitserland aan den invloed van zqn buurstaten te onttrekken en om aan toekomstige verover-

Sluiten