Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de loyaliteit van onze tegenstanders, overtuigd, evenals de eerbiedwaardige Beernaert, die juist bijtijds gestorven is om den val en de verwoesting van zijn land niet meer te aanschouwen, dat „België niet aangevallen kon worden" ') hadden onze militaire leiders zich er toe bepaald om op de Noordgrens, die geheel van vestingen was ontbloot, de meest onmisbare maatregelen te treffen terwijl zij al hun inspanning bewaarden en hun besté troepen samenbrachten voor krijgsverrichtingen aan de grenzen van den Elzas. En juist de noodzakelijkheid om ons voorloopig operatieplan te wijzigen en in allerijl terug te keeren om België te hulp te snellen, verklaart de eerste tegenslagen van den veldtocht in Vlaanderen, die te danken zijn aande verpletterende overmacht van het Duitsche leger daar ter plaatse. De terugtocht van het Fransche leger naar de Marne, gekroond door de schitterende overwinning van generaal Joffre, heeft geen andere reden.

* *

') Ziehier de woorden, door dien «^stekenden Belgischen Staatsman, den 6 Juni 1899, in de commissie van de Haagsche Conferentie, naar aanleiding van de regels der militaire bezetting uitgesproken :

„Wat België betreft, het verkeert, zooals ge weet, in een bijzonder geval. Het is neutraal, en zijn neutraliteit wordt gewaarborgd door de groote Mogendheden en in het bijzonder door onze machtige naburen. Wij kunnen dus niet aangevallen worden." De Heer Beernaert geloofde dus nog aan de waarde van verdragen, zooals mijn beroemde Confrater de Heer Louis Renault niet zonder weemoed constateerde m de openbare jaarlijksche zitting der vijf Academies, den 6en October 1914.

Sluiten