Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stand gebracht, zoodat zij iets deed, wat zij niet zoude gedaan hebben, indien men haar vrij gelaten had. Het gevolg van dwang nu is, dat men niet geheel vrijwillig doet, hetgeen men aldus gedwongen doet. Voor zulke daden nu is iemand niet ten volle verantwoordelijk.

Eindelijk spreekt Johanna dikwijls van vrees en angst. Zij protesteerde, dat zij, al wat zij zeide en terugriep, alleen deed en zeide uit vrees voor het vuur; deze bekentenis heft zij meermalen openlijk herhaald. Het is nu een niet te loochenen feit, dat vrees iemand zoozeer kan doen ontstellen, dat hij niet meer weet, wat hij doet, dus in dien toestand ook niet meer toerekenbaar is.

Maar waren er geen gegronde vermoedens en verdenkingen tegen Johanna, omdat zij ter kwader faam bekend stond?

Volstrekt niet. Immers er zijn twee soorten van faam. De eene is het gevolg van een onberispelijk leven; eerst na een ernstig onderzoek is hier verdenking geoorloofd. De andere is het gevolg van argwaan en ongegronde geruchten; zij bewijst niets en mag door geen enkele rechtbank als bewijs worden aangenomen. Welnu, zoowel in haar geboorteplaats als overal, waar Johanna later geweest is, had zij een hij uitstek goeden naam om haar deugdzaamheid, godsdienstigheid en geloof. Dus bestond er tegen haar niet de wettelijke eerloosheid, welke tot presumptie recht zoude geven. Maar al zouden brave en ernstige personen zware beschuldigingen tegen haar hebben ingebracht, dan schrijft het recht niet de afzwering voor, maar alleen de zuivering of kanonieke rechtvaardiging. Bovendien is het dan een vereischte, dat de diffamatie niet het werk van ijverzuchtSgen en doodvijanden is, zooals de Engelschen het waren. Men had dus niet het recht haar een herroeping op te leggen.

Er is ook nog een schande, welke het gevolg is van een te vertrouwelijken omgang met ketters, maar daaronder viel Johanna ook niet, daar zij altijd met afschuw alle lieden vermeed, die van tooverij of ketterij verdacht waren.

„De rechters zijn niet voldaan. Zij hadden ten minste een schijn van terugtrekking willen verkrijgen, eenige minder standvastige woorden, waarvan zij partij hadden kunnen trekken. Het slachtoffer zal veroordeeld worden, dit is men overeengekomen; zij-heeft het hoofd op het blok gelegd; maar wat . men haar ontwringen wil, een verzaking aan de waarheid, aan de goddelijke echtheid van haar zending, een of andere zwakheid, weike men als een bekentenis zou kunnen uitleggen, dit heeft men niet verkregen; integendeel, Johanna is bereid om haar zending te bewijzen en om het bevel van haar Stemmen te bevestigen met het zegel van den marteldood. De zaken gaan slecht. Wat te doen?

Toen zette men bil gebrek aan beter de vertooning van de

Sluiten