Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dragen. Maar Jeanne heeft haar belofte verbroken en weer manskleederen aangetrokken.

Zoodra Jeanne na het verschrikkelijke tooneel op het kerkhof van Saint-Ouen in haar ouden kerker teruggebracht was,- trok zij een japon aan, die de hertogin van Bedford voor haar had laten maken. Na twee dagen legt zij deze japon af en trekt weer manskieeren aan. Dit geschiedde in den morgen van den 27 Mei op Drievuldigheids-Zondag. Wat hiervan te zeggen?

De deurwaarder Jean Massieu verklaarde in het proces van rehabilitatie, dat Jeanne niet vrijwillig haar belofte gebroken heeft: volgens hem heeft men haar bepaald daartoe gedwongen, omdat men in den nacht van 26—27 Mei, terwijl zij sliep, haar vrouwenkleederen verborgen en de manskleederen daarvoor in de plaats gelegd had. Aanvankelijk had zij geweigerd de verboden kleedij weer aan te trekken en gezegd, dat dit in strijd met haar belofte zou wezen; ten slotte was zij echter genoodzaakt toe te geven, daar zij voor een zuiver menschelijke behoefte'het bed en zelfs haar kerker verlaten moest (intendens ventrem purgare).

„Zoo laat men dit negentien-jarige meisje, thans weer als vrouw gekleed, dag en nacht bewaken door Engelsche soldaten, d.w.z. door halve bandieten, halve beesten. Wij nerhalen het, dit is mogelijk wel de wreedste en meest verfijnde marteling, die men dit arme schepseltje heeft laten ondergaan. Wel was Jeanne moedig en zou zij zich, zoo goed haar ketenen dit toelieten, tegen aanrandingen hebben weten te verdedigen, maar de hoon, de spot, de beleedigingen, de ruwe dronkemanstaal van haar bewakers, die in hare tegenwoordigheid zaten te dobbelen en te drinken, heeft zij moeten verduren en aanhooren. Onbeschrijfelijk moet zij daaronder geleden hebben; toch houdt zij den strijd nog twee dagen vol, dan legt zij haren japon af, steekt zich opnieuw in manskieeren, en breekt hiermede de door haar afgelegde belofte." (')

6°. Heeft Jeanne d'Arc niet slechts enkele dagen voor haar gevangenneming de terechtstelling van Franquel, den beroemden. Bourgondischen aanvoerder, bevolen'? Konden daarom de Engelschen volgens het toenmalige krijgsrecht, hetwelk de gevangenen aan de willekeur van den overwinnaar prijsgaf, Johanna niet ter dood veroordeelen zonder zich daardoor het verwijt van onrechtvaardigheid op den hals te halenl Aldus Ltngard, de grootste Katholieke geschiedschrijver van Engeland, wiens Engelsche geschiedenis algemeen als standaardwerk wordt beschouwd. (2)

Tijdens een klein gevecht nabij Parijs werd Franquet van Atrecht gevangen genomen. Hij werd als gijzelaar in de handen van Jeanne gesteld. Zij hoopte hem te kunnen uitwisselen tegen

0) H. E. Koopmans van Boekeren, 1. c. p. 165—166.

C) J. Lingard, A History of Enqland. London 1819, III, 409—420.

Sluiten