Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vangen genomen is, dan zijn haar geloof, haar vertrouwen, ongetwijfeld verdwenen of ten minste verminderd? Geenszins. Altijd fier en ontembaar. Nauwelijks is zij in de handen der vijanden, of te Beaulieu tracht zij zich te redden. Ondervraagd over deze poging, antwoordt zij, dat zij nooit ergens gevangene zou zijn, of zij zou gaarne ontsnappen! Dat is zij, echt, naar waarheid, met haar beslistheid!

Te Beaurevoir is het even eenvoudig. Zij hoort zeggen, „dat die van Gompiègne allen, tot den leeftijd van zeven jaar toe, te vuur en te zwaard uitgemoord moesten worden;" zij verneemt, dat men haar aan de Engelschen verkocht heeft. Dat is voldoende. Zij heeft toegang tot het plat Van een toren, zij bindt eenige kleedingstukken aan elkander en werpt zich naar beneden. Men beurt haar op met gekneusde lendenen. „Ik wil liever sterven!" Dat is haar woord te Beaurevoir, en het zal haar woord te Rouen zijn.

Altijd vastberaden, altijd vurig. Als een aanvoerder, die het eerst aanvalt en het laatst zich terugtrekt. Moet er gehandeld worden^ zij kan niet werkeloos blijven. Zij beslist over de viktorie. omdat zij ze wil. Zij is wonderbaar in het treffen van het „psychologisch oogenblik." want zij is geheel ziel. Haar troep zal uiteenstuiven voor de Engelschen; zij roept: „Zij vluchten!" en die verzekering herstelt den strijd, in de meeste gevechten wördt zii gewond. Zij blijft niet op de heuvels om van verre den slag gade te slaan: zij levert zelf slag

Men staat verbaasd over haar jeugd: Juist, omdat zij jong was. Meent gij. dat een oude godgeleerde of een afgestreden krijgsman zulke gaven zoude bewaard hebben, verondersteld, dat zij ze ontvangen hadden? De jeugd alleen, de kindsheid, heeft die drift, die lichte en blijde zelfverloochening, die overborreling van leven, welke den 'dood doet terugdeinzen.

En zij was van zulk een geringe afkomst! Een boerenmeisje, dat niets anders dan haar Pater en haar Ave kende, een herderinnetje! Wat wilt gij dan? Uit welk tooverboek leert men hart en moed te hebben?

Er was ten slotte een kracht in haar, een bewuste kracht, waarop zij meer vertrouwde dan op elk andere aardsche hulp, haar zuivere maagdelijkheid. Zich maagd te noemen, daarin stelde zij een soort van trots, indien men dit van deze eenvoudige ziel kan zeggen. Vroeg men naar haar naam, dan antwoordde zij ronduit: „De Maagd", of „Johanna de Maagd." Zij kende geheel den zin en de draagkracht van dit woord. De eerste maal, dat zij baai Stemmen gehoord had, had zij hare zuiverheid aan God toegewijd; zij was toen dertien jaar. Gedurende haar korte loopbaan moet zij zich onophoudelijk bezoeken getroosten; zij laat de menschen begaan met de argeloosheid

van een kind Hare reine maagdelijkheid was haar steun; en

toen zij een oogenblik zwak was, voor zij besloot den brandstapel aan te nemen, denkt zij juist daaraan: „Mijn lichaam is zuiver en vrij van iederen smet." ('}

„Tusschen de zeventien en achttien jaar oud, een schoon meisje, groot en sterk, met ronden hals, volle keel, lachend gelaat, zwarte haren, weinig sprekend, maar gemakkelijk, met ') G. Hanotaux, 1. c. p. 518—521.

Sluiten