Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DAAR VERRE DE AVONDZONNE.

Daar verre de avondzonne zinkt en smelt in nevelvloeden, die zich teeder kleuren met rose en gulden gloed; zacht ruischend beuren

de boomen hunne loov'ren over 't veld.

Een breister wandelend haar steken telt; de dorpsliên kouten rustig aan hun deuren; de blijde jeugd joelt er met hooge kleuren

Wie denkt hier1 nog aan zorgen en aan geld!

En verder bij een landhek droom'rig staan,

de koeien, zweepende hun staarten slaan, zij reiken mij den kop, ik streel hen even.

Wat is 't hier vredig stil.. maar wijd in 't land

aan horizon een zwarte nevel hangt: daar drijft de groote stad haar woelig leven.

Sluiten