Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O DE AVOND VALT.

O de avond valt; door schemerige doornen wandel ik peinzende in laat-najaarslaan,

waar de gestalten van ontblaêrde boomen als havelooze vagebonden staan.

En onder mijne voeten krimpen blaêren en voor mij uit mijn stille schaduw glijdt,

Zoo dikwijls ik voorbij schrijd een lantaren, die over 't pad een droeven schijn verbreidt.

Daar nadert nacht, mijn angst, en komt ontstellen mijn stille ziele met zijn droomenwaan

Maar zie, daar scheurt de lucht en gloriet helle in milden gloed de moederlijke maan.

Sluiten