Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZACHT SUIZELDEN DE ZOELE LENTEWINDEN....

Zacht suizelden de zoele lentewinden

over de wateren tot ijs versteven

en droegen over dorre, naakte linden

der stad en over landen weer nieuw leven.

Het ijs smolt weg en gropte schotsen dreven

den stroom af, langs wiens oevers vog'len zinden

op nieuwe liederen 't Voorjaar ging ontbinden

de bolsters van de knoppe' in hof en dreven.

Nu is 't de tijd, dat wij herdenken gaan, hoe Gij, o Zon, in godlijk liefde-gloeien

Uw leven voelde ontvliên in maatloos leed met t bloed, dat uit Uw harte-wond kwam vloeien

en de ijskorst van mijn hart versmelten deed,

dat nu vol liefdegloed voor U ging slaan.

Sluiten