Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PANEM QUOTIDIANUM DA NOBIS.

O blanke brood, dat dagelijks op tafel

uw blankheid spreidt, hoe smaakt gij wonderzoet en zuiver in den mond, terwijl ge ons lichaam

zoo broos en krank, verjeugdigt en doorvoedt.

O brood, waarvoor nöjn moederke het linnen devootlijk spreide glad en onbesmet;

o brood, dat ze ons nooit reikte dan gezegend wij nimmer nuttigden dan na gebed.

Wij streelen u met onze stille blikten,

vereeren u en achten hen gevloekt, die smaden u. Hoe levend ge ons herinnert

het Brood, waar hongerend de ziel naar zoekt.

Sluiten