Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O CRUX, AVE.

Wie zal niet zeggen eiken stond,

dat leven lijden is; zoolang wij leven breken wij

het brood der droefenis.

de droefheid is mijn daaglijksch brood,

waarvoor ik zwoeg in 't zweet, waarom ik bid U eiken dag, gebogen van oud leed.

Maar ach! onthoud dat brood .mij niet,

al vraag ik telkens weer verlossing van de droefenis

en van mijn kruis, o Heer.

Sluiten