Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevangene van het innerlijk geheel bankroete Oostenrijk werd!

Het „Duitsehe zwaard" heeft in 1908—1909 den wereldvrede bewaard, omdat Rusland destijds de vernedering, die Servië en dientengevolge ook Rusland zelf werd aangedaan, over zijn kant moest laten gaan. Want het bloedde nog uit alle wonden, die de oorlog tegen Japan en de revolutie het hadden geslagen.

Servië moest den 31en Maart 1909 in een deemoedige nota belooven, dat het zich zou beteren en zijn politiek van protest tegen de inlijving zou staken.

Maar natuurlijk gaf Rusland zich op den Balkan niet voorgoed gewonnen. Servië had, toen het alleen stond, voor Oostenrijk de vlag moeten strijken, maar allengs gelukte het de Russische staatkunde een verbond tusschen de regeeringen van den Balkan tot stand te brengen. Een federatie der Balkanvolken in een gemeenschappelijke republiek stond reeds jaren op het program der Zuid-Slavische socialisten. Zij zou den Balkanvolken het best in staat stellen hun zelfstandigheid tegenover Turkije en Oostenrijk, en ook tegenover Rusland, te handhaven. Natuurlijk moest de Russische politiek van zulk een federatie niets hebben. Integendeel. Zij wist echter de aan het werk zijnde krachten in de door haar gewenschte richting te leiden. Zij schiep een verbond, niet tusschen de Balkan volken, maar tusschen de Balkanvorsten, met het doel een einde te maken aan de heerschappij der Turken in Europa.

In October 1912 brak de oorlog der bondgenooten: Servië, Bulgarije, Griekenland en Montenegro tegen Turkije uit. Turkije werd verslagen en de Europeesche mogendheden berustten in de verdeeling van de buit onder de overwinnaars onder de leus: de Balkan voor de Balkanvolken.

Zoo leek de wereldvrede behouden te blijven; toen kwam Oostenrijk hem weer bedreigen, door nogmaals Servië een schop te geven en het te dwingen af te zien van den uitgang naar. de Adriatische Zee, dien het zich had bevochten.

Ditmaal werd het ernstiger dan in 1908. Oostenrijk en Rusland mobiliseerden beide, in Februari 1913. Doch de mobilisatie beteekende slechts voorbereiding tot dén oorlog, niet den oorlog zelf. Engeland trad bemiddelend op en Rusland gaf nogmaals toe. Zoo werd de mobilisatie in Maart weer ongedaan gemaakt. De vrede bleef behouden. Maar ten koste van Servië en dientengevolge van zijn beschermer Rusland.

Sluiten