Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oorlog niet mogelijk meer zou kunnen zijn om niets in te lijven "

Tisza kon zich, merkwaardig genoeg, met dit slot volkomen vereenigen. Dit maakte weliswaar niet de verovering, doch wel de vernietiging van Servië tot oorlogsdoel. In die ii«*ting zou dus . ongeveer de weg leiden, volgens het voornemen van°de leiders van den Oostenrijkschen staat

Waarheen ha in werkelijkheid leiden zou, had juist te voren, den Ifiden Juli, prins Lichnowsky aan den Kijkskansehoj laten weten in een meesterlijke uiteenzetting, die hier in zijn geheel volgt.

Lichnowsky schreef:

{.'VaiLn6t ?tandPO»* van graaf Berchtold uit bescnouwd, is het volkomen te begrijpen, dat ha zijn positie, die door den vrede van Boekarest ernstig geschokt is, en den invloed van de monarchie op den Balkan, die door den afval van Roemenië achteruit f i?e?a,an' d*nk* te herstellen door van de betrekkelijk gunstige gelegenheid van het oo°enblik gebruik te maken, om Servië met de wapens te bestrijden. De leidende militaire kringen in Oostenrijk nebben, naar men weet, er reeds geruimen tijd op aangedrongen, het aanzien van de monarohie dooreen oorlog te schragen. Aan den eenen kant was het Italië, bij hetwelk het irredentisme moest worden uitgedreven, aan den anderen kant was het Servië, dat door oorlogshandelingen è la prins Eugenius tot zelfverloochening en betere zeden moest worden gedwongen. Ik begrijp, zooals ik reeds zeide, dit standpunt van de Oostenrn'ksche staatsbestuurders en zou in hun geval misschien reeds eerder de Servische troebelen gebruikt hebben, om het Zuid-Slavische vraagstuk in Habsburgschen geest op te lossen.

Het eerste vereischte voor een soortgelijke politiek moest echter een duidelijk programma zHn, dat berust op het inzicht, dat de huidige staats- en volkenrechtelijke toestand van de Serbo-Kroatische volkengemeenschap, weUte een deel van deze natie, die door den godsdienst alleen en niet door rasverschil is gescheiden, toewijst aan den Oostenrijkschen, een ander deel aan den Hongaarschen staat een derde deel aan de monarchie in zijn geheel en een vierde en vgfde ten slotte aan onafhankelijke koninkrijken, op den duur geen stand kan houden. Het streven dan ook om den heiligen status quo op grond van gemakzucht onder alle omstandigheden te handhaven, heeft reeds vaak en pas nog in de jongste crisis op den BaUian, een totale ineenstorting van het politieke kaartenhuis, dat

Sluiten