Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der OostenTijksch-Hongaarsche regeering het scherpste protest uit. De eischen van dde regeering toch zijn zóó brutaal, als er in de wereldgeschiedenis nog nooit aan een onafhankelijk en staat zijn gesteld; zij kunnen er enkel maar op berekend zijn, den oorlog juist te provoceeren.

Het klasse bewuste proletariaat verheft in naam van de menschelijkheid en de beschaving een vlammend protest tegen dit misdadige drijven van de oorlogsophitsers. Het stelt den dwingenden eisch aan de Duitsehe regeering dat deze haar invloed uitoefent op de Oostenrijksche regeering om den vrede in stand te houden."

Had het Duitsehe proletariaat een flauw besef gehad van den werkelijken staat van zaken, had het geweten, dat het „misdadige drijven van de oorlogsophitsers" een doorgestoken kaart was tusschen Weenen en Berlijn, dan zou het niet zoo naïef zijn geweest, van de Duitsehe regeering te eischen, bij de Oostenrijksche werkzaam te zijn in de richting van den vrede — het zou zich dan, eens van zin, evengoed legen de Duitsehe als tegen dte Oostenrijksche regeering hebben gekeerd; en ook groote massa's van de nietproletarische arbeidende lagen van het Duitsehe volk zouden zich bij het proletariaat hebben aangesloten. Bij een dergelijke stemming zou de Duitsehe regeering onmogelijk een groeten oorlog hebben kunnen ontketenen. De Duitsehe sociaal-democratie kon den wereldvrede reddien. Haar aanzien en daarmee dat van het Duitsehe volk ih de wereld, zou ontzaglijk zijn toegenoemen bij de nederlaag, die zij de Duitsehe regeering toebracht (lees: had kunnen toebrengen. — Vert.) Om dat te voorkomen, bestond er maar één middel: de medewetenschap en de medeschuld van de Duitsehe regeering moesten zorgvuldig worden verzwegen.

Dat was niet minder noodig, indien men de hulp van Italië en de neutraliteit van Engeland wilde winnen.

Beiden keerden zich, zooals trouwens de geheele wereld, dadelijk tegen Oostenrijk. Toen was het voor Duitschland zaak, de rol te spelen van den verrasten vredelievenden buurman, die weliswaar door de hondstrouw aan de zijde van de bevriende mogendheid werd geroepen, welker onbegrensd gevaarlijke toestand door den snooden moord van Serajewo was onthuld, maar die niettemin bereid was om te bemiddelen en den vrede te behouden. Indien hij daarbij in conflict mocht komen met het nooit verza-

Sluiten