Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van- de Oostenrijksche nota en den korten termijn niet verhelen.

Van andere zijde wordt nirj op het Foreign Office gezegd, dat men reden heeft om aan te nemen, dat Dostenrnk het weerstandsvermogen van Servië sterk onoerschat. Het zal in elk geval een langdurige verbitterde strijd worden, die Oostenrijk buitengewoon verzwakken en waaraan het doodbloeden zou. (Onzin! H ij kan aan Engeland Perzië bezorgen.... W.) Ook wil men weten, dat de houding van Koemenië meer dan onzeker is en dat men te Boekarest verklaard heeft, dat men tegen ieder zou zijn die aanvalt."

In dit document zijn drie punten vooral opmerkelijk.

Ten eerste de gemoedsrust, waarmee Wilhelm no<* altijd den oorlog tegemoetziet. Dat Oostenrijk eraan zou kunnen doodbloeden, verklaart hij als onzin, en de vrees, dat hü aan alle deelnemers economischen ondergang en de revolutie zal brengen, lijkt hem zoo belachelijk, dat hij haar met een uitroepingsteeken afdoet.

Ten tweede ziet men dat Wilhelm op 25 Juli waarop hij het rapport van Lichnowsky las, nog op Italië's deelneming aan den oorlog, natuurlijk aan Duitsehe land's zijde, rekende.

Eindelijk echter valt op te merken, dat Grev den oorlog, dien hij vreest, slechte als oorlog van vier bestempelt, van Engeland niet spreekt. Hij tracht dus nog neutraal te zijn. En hij moest dat znn; als hij als bemiddelaar wilde optreden.

Voor het slagen van deze bemiddeling was echter npodig, dat Duitschland eveneens eerlijk neutraal was. Dat leek bij voorbaat twijfelachtig, en in den loop van de onderhandelingen werd de verdenking steeds sterker, dat zijn neutrale houding maar een voorwendsel was, om Oostenrijk op niet in het oog loopende wijze te kunnen helpen, dat zich in znn ooi* logspolitieK door niets van de wijs liet brengen

Engeland moest met do mogelijkheid rekening houden, dat Duitschland met Oostenrijk tot den oorlog tegen Busland en Frankrijk dreef, waarbij het in bondgenootschap met Italië immers zeker van de overwinning kon zijn. Als dit voornemen bestond, dan was te vreezen, dat Duitschland door het vooruitzicht op Engeland's onzijdigheid in zijn oorlogzuchtige neigingen versterkt werd. Daarom kwam het ejrop aan, Duitschland te waarschuwen, dat het op dezo onzijdigheid niet mocht rekenen. Deze waar-

Sluiten