Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten, dat hij minister was van een parlementair geregeerd en democratisch land en lang niet zeker van de toestemming van het volk. Ook al zou hij in het parlement een meerdeihcid vinden voor ecu oorlog tegen Duitschland, dan zou deze nog een zeer oazekcrc zaak geworden zijn, als de groote hoop der aibciders en de juist in Engeland zeer talrijke en invloedrijke burgerlijke pacifisten hem krachtigen tegenstand hadden geboden. Daarentegen kon er bij niemand, die do Engelschen ook maar eenigszins kende, twijfel over bestaan of de groote meerdeihcid van het volk zou zich geestdriftig in den oorlog begeven zoodra het zwaai gewapende, vloten bouwende Duitschland zich meester maakte.van België en daardoor Engeland rechtstreeks bedreigde. •

Ten nauwste van Engeland afhankelijk was echter Italië. Dat het partij zou kiezen aan den kant der middel-Europeesche mogendheden was in het begin van Augustus zeker al niet meer te verwachten.

Den 3dcn Augustus zond de heer von Kleist, die met een bijzondere zending naar liome was gcsluuul, van -daaruit het volgcndo telegram naar Berlijn „aan zijne keizerlijke majesteit":

„Vandaag, Maandag, 's ochtends om 9 uur, heb ik Uwer Majestcits opdracht aan den koning van Italië overgebracht, wanibij do onmiddellijke mobilisatie van leger en vloot on de bij verdrag toegezegde bondgenootschappelijk o hulp werd verlangd.

De koning antwoordde, aat nij voor zich met zijn heele hart aan onze zijde stond en enkele weken geleden er nog geen oogenblik a:in twijfelde, dat i» geval van oorlog Italië trouw zijn bondgenoot bij zou staan. De ongeloof el ijke onhandigheid vau Oo-'tenrijk jegens de gevoelens van het Italiaansche volk heeft echter in de laatste weken de openbare mcruing zoozeer tegen Oostenrijk opgezet, dut nu een samen optrekken (aktives zusammengehen) met Oostenrijk een storm zou ontketenen. Het ministcrio was niet bereid het op een oproer te laten aankomen. Hij, de koning, had helaas macht noch invloed. Als hij hei huidige ministerie wegzond, zou geen ander bereid gevonden worden de verantwoordelijkheid over ie nemen. En dat alles in hoofdzaak omdat Oostenrijk niet bereid was gebleken, een vaste belofte voor de toekomst te geven, dio tot dusver misschien een ommekeer in de stemming des volks te voorschijn bad kunnen roepen. Of dat thans nog mogelijk zou zijn. stond zeer te bezien.

Daar bet voBx het verschil niet inziet, moet Italië,

Sluiten