Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heiligt"' antwoordt het proletariaat: „Neen, hetlig'\% ons alleen het doel van de bevrijding der arbeidersklasse, die samenvalt met de bevrijding der menschheid. Ter bereiking van dit grootsche doel kan somtijds noodig zijn onverbiddelijke hardvochtigheid, gelijk somtijds leugen en veinzerij. Welnu: omdat wij weten, dat ons doel het heil der menschheid is, heiligt het ook de aanwending van slechte middelen, middelen die gelijk werkstaking in sommige bedrijven dit doet, over een grooter of kleiner aantal menschelijke wezens ongerief en leed brengt" ".

De Amsterdamsche wethouder WlBAUT, een dier overheidspersonen voor wie de eisch der onpartijdigheid niet geldt, verklaarde in het weekblad van Het Volk van 23 December 1914: „Er is... geen enkel middel binnen het bereik van het proletariaat dat het in zijn strijd niet zou mogen gebruiken. De eenige eisch, die de sociaal-democratie aan den strijd heeft te stellen is, dat op elk gegeven oogenblik in den strijd, het meest doeltreffende middel wordt gekozen". Terwijl de redactie van Het Volk, in gelijken trant, 21 Juli 1917 onder een ingezonden stuk zette: „En wat de taktiek van de arbeidsbeweging betreft: principieel keuren wij geen enkel strijdmiddel af, dat succes belooft".

Het behoeft ons natuurlijk niet te verwonderen, dat, waar dit het standpunt der sociaal-democratie en der met haar verwante moderne arbeidersbeweging blijkt te zijn, de Christelijke werklieden, die eene hoogere opvatting hebben van recht en moraal, die in hunne godsdienstige overtuiging een objectieven zedelijken maatstaf bezitten, hun eigen weg gaan en weigeren zich aan te sluiten bij de aanhangers der theorie van den klassenstrijd, die zich niet ontzien de meest afkeurenswaardige middelen tot het bereiken van hun doel te gebruiken.

De moreele zijde van het vraagstuk is de meest belangrijke. Het verderfelijke van de klassenstrijdleer is niet, dat het eene wetenschappelijk onjuiste theorie is, maar dat zij tendentieus gebruikt wordt om de „proletariërs" tegen de „bourgeoisie" op te zetten. Wetenschappelijk is de leer prijs gegeven, toen haar onhoudbaarheid ook voor den meest verstarden dogmaticus niet verborgen was gebleven, toen zelfs voor den minst kritisch aangelegden Marxistischen discipel de voorspellingen van den grooten socialen profeet even zoo vele onjuistheden waren gebleken; maar niettemin blijft zij voor de propaganda in gebruik.

Sluiten