Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

matrozen roepen elkander in het Engelsch tóe — de kapitein geeft zijn bevelen in het Engelsch en dezelfde passagiers, die een kwartier geleden Hollandsch spraken, spreken nu Engelsch. Daar komt de steward naar u toe en zegt: „Dinner is ready, Sir," en uw s em klinkt u vreemd als gij antwoordt: „Alright."

Beneden aan tafel merkt gij het verschil ook op. Ofschoon gij nog steeds op den breeden Maasstroom vaart, ofschoon gij omringd zijt door een typisch Hollandsch landschap, gij voelt dat gij Holland reeds vaarwel gezegd hebt.

Uw buurman rechts bestelt aan den steward een fles'ch „Bass' Pale Ale" en uw buurman links drinkt zijn whiskey met soda. Gij roept niet meer: „aannemen" of „kellner," maar „steward". Aan de groenten zonder sauce, aan de reusachtige roastbeef, aan den gebraden schapenbout merkt gij dat dit geen Hollandsch diner is. De mosterd is veel scherper dan de Hollandsche, en van het zoutvat moet gij een veelvuldig gebruik maken. Gij zult weldra merken dat de Engelsche kok het kruiden van zijn spijzen aan de gasten overlaat, dan, zoo redeneert hij, kan iedereen het volgens zijn eigen smaak doen. Saucen en ingelegd zuur vindt gij in groote verscheidenheid op tafel. Niet alleen augurken, maar bloemkool, roode kool en zelfs walnoten worden als zuur. gebruikt.

De walnoten zijn niet te versmaden, ofschoon zij er met haar viesbruine kleur op het oog niet zeer smakelijk uitzien. Men plukt de noten voordat zij rijp

Sluiten