Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewekt; en hij doorsnuffelt uw koffers als of zijn leven er aan hing.

„Wat is dit ?" en hij houdt een in papier gewikkeld pak in zijn hand.

„Niets ! laarzen. Die zijn toch vrjj, zou ik denken."

„Maak het open!" beveelt de kwelgeest barsch.

Het zijn echter slechts laarzen en de teleurstelling die gij op zijn gelaat ziet, vergoedt 'n eenigszins voor de moeite die hij u geeft.

„Wat is dit?"

„Dat is mijn lessenaar. Daar bewaar ik geen sigaren in, alleen brieven en papier." „Maak het open."

„Mij goed. Moet ik soms de brieven ook open maken?"

Maar er word niets meer gevonden.

„Hoeveel sigaren hebt gij in uw zakken ?"

„Ik weet het niet, ik heb ze niet geteld."

„Ik zal ze wel tellen, geef ze maar hier. In uw koker hebt gij er zeker ook nog ?"

„Mag ik niet eens een paar in mijn koker hebben ?"

„Op sigaren moeten inkomende rechten betaald worden. Dat weet gij ook wel. Ik zal alles te zamen laten wegen."

Dit geschiedt. Gij moet zooveel shillings betalen, een papiertje teekenen en dan kunt gij al brommende uw boeltje weer inpakken, want ofschoon de douane alles door elkander mag halen, moet gij den boel zelf weder in orde brengen.

Het bovenstaande is een voorbeeld hoe de reiziger niet moet doen.

Sluiten