Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die telegraaflijn in Siam boezemt mij werkelijk belang in.

Ik ben nu bezig te noteeren, hoeveel maal die lijn hersteld wordt. Wat zal dat een opgelapte boel zijn, daar in Siam.

Dit herinnert mij aan een telegraaflijn, die wij in die buurt hadden, ver in het staatje Ulu Selangor. Dat was nu eens een degelijke gezonde lijn, die niet iederen dag hersteld moest worden. En toch had die lijn lang geen gemakkelijk leven. Hij liep door het oerwoud en daar gebruikte men geen palen, maar slingerde den draad eenvoudig van boom tot boom. En in de vlakten hielpen palen ook niets, want als witte mieren ze niet vernielden, dan deden de buffaloes het. Op de vlakten lag de draad in het lange gras of op bamboespruiten en in het oerwoud vielen boomen om en werd de lijn onder een massa groen bedolven. Olifanten struikelden er over en tijgers gingen er op liggen slapen, maar daar bekommerde onze lijn zich niet om. Want ofschoon men den draad hier en daar niet eens vinden kon, ofschoon het tegen alle wetten der electriciteit was, toch zond men er telegrammen langs, en het merkwaardigste — de telegrammen kwamen aan hun adres. Een beetje flauw misschien, een beetje vermoeid, maar de stroom kwam er toch.

Mijn eigen opinie is, dat die electrische stroom het zoo „unheimlich" in de oerwouden vond, dat hij blij was als hij veilig en wel een bewoond station kon bereiken. Maar ik ben voor overreding vatbaar, dus

Sluiten