Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dote dan weder vertellen en hem op het grappige er van W*)z0n, maar als men een bon-mot zoo moet ontleden, dan wordt hij pijnlijk en verliest allen huAor.

Ieder volk heeft zoo zijne reden, en de stoere Schot, opgebracht in de schaduw van zijn rotsige bergen, heeft een heel ander karakter dan b.v. het lachende, geparfumeerde,' gesticuleerende Parijzenaartje.

Maar de Engelschen hebben daarentegen weder een afschuwelijke gewoonte — het maken van zoutelooze aardigheden, namelijk „punning."

„running" is een van de vervelendste en onaangenaamste gebreken van het Engelsche ras. Het is een spelen met den klank en de beteekenis van woorden. Als dit geestig gedaan wordt, kan het wel aardig zijn, maar de meeste „puns" zijn vreeselijk flauw. De volgende is een van de betere soort:

Then the parson told the sexton,

And the sexton toll'd the bell. in het Hollandsch:

De dominé sprak tot den doodgraver.

En de doodgraver luidde de klok.

In het Engelsch hebben „sprak tot" en „luidde" precies denzelfden klank.

Maar zoo als reeds gezegd, de meeste „puns" zijn nog flauwer dan broodpap. Nu zijn er sommige menschen, die het zich tot hun levensdoel maken om „puns" te fabriceeren Dit zijn onuitstaanbare wezens — vermijd ze. Zij verkrachten de waarheid en beleedigen hun besten vriend alleen om een „pun" te kunnen maken.

Sluiten