Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Any more passengers for shore. Hurry up please \" Weldra hebben allen, behalve de passagiers, de mail verlaten. Deze laatsten staan langs de verschansing geschaard en zien van boven neer op hunne vrienden op het sleepbootje, terwijl over en weer nog de laatste groeten gewisseld worden. De loopplank wordt ingehaald, de touwen losgegooid en het sleepbootje ■stoomt weder naar de pier terug.

„Good bye"! en ,,Good luck!" klinkt het nog van uit de verte en zoolang men elkander zien kan, wordt er nog met zakdoeken gewuifd, (t)

Nu komt er ook leven in ons schip. Matrozen loopen heen en weer, kettingen ratelen, het anker wordt gelicht, van de brug weerklinken bevelen, de schroef begint te wentelen en langzaam en statig vaart het groote schip de rivier af.

Het eerste uurtje dat men aan boord doorbrengt, is altijd bijzonder onaangenaam. Men gevoelt zich gelijk een kat in een vreemd pakhuis en men is omringd door lieden, waarmede men nog geheel onbekend is.

Gelukkig krijgen wij direct afleiding. Ben bel luidt en de steward komt ons mededeelen dat het lunch gereed is. Dit eerste lunch is erg ongeregeld. Men gaat zitten waar men wil. en de meeste dames hebben zich zelfs nog niet van hare hoeden ontdaan. Trouwens de geheele eerste dag is ongezellig. Het'

(t) Pare well, f are well! It may be for y ears and it may be for ever.

Sluiten