Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rok is, al zijt gij de eenigste gast, en in zeer vele familiën kleedt men zich altijd voor het diner, al zijn ergeen gasten. In de schouwburgen merkt men het ook op: bijna iedereen in de hoogere rangen (ik meen natuurlijk de rangen „hoog" in prijs) is in rok en witte das, en de dames, met een tegenspraak het wakkere geslacht eigen, kleeden zien zoo spaarzaam mogelijk om in „full dress" te zijn.

Als in een schouwburg het publiek in gala is, schijnt ons onwillekeurig de vertooning ook beter toe — het geeft in ieder geval een feestelijker indruk. Met een diner is het hetzelfde: sneeuwwit linnen, schitterend tafelzilver — en het diner, smaakt beter.

Toen ik maandenlang in de wouden van AchterIndië kampeerde, had ik die luxe niet. Onze eettafel bestond uit een omgekeerd teekenbord op 4 paaltjes geplaatst, ons toilet muntte uit door de bijna geheele afwezigheid van kleedingstukken, ons tafelzilver wedijverde in schaarschte met onze kleeding, en toch, leaer, zou het eten ons niet zoo goed gesmaakt hebben, als ons teekenbord niet met een wit stuk linnen bedekt geweest ware; en als onze „boy" eén bouquetje orchideeën in een leeg augurken-fleschje op tafel plaatste, dan smaakte de kip minder taai en scheen zelfs de dunne soep er beter op te worden. Ringelingeling! daar klinkt de etensbel. De Ier is.rood in zijn gezicht van kwaadheid en mompelt Celtische vloeken die ik niet versta, maar bij de uitdrukking op zijn gezicht moeten zij al heel sterk van gehalte zijn; zijn das wil maar niet recht

Sluiten