Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En gij allen, die zeereizen gemaakt heb, gij ault mij moeten toestemmen dat de etenstijden aan boord de hoofdrol spelen.

Men wordt gewekt en de steward brengt u op bed een kop thee en wat geroosterd brood. Gij neemt uw „morning tub" (bad), gij kleedt uzelf aan, gij loopt op dek te drentelen en wacht op uw ontbijt.

Gij gebruikt uw ontbijt en... wacht tot dat het lunchtijd is. Gij gebruikt uw lunch en... wacht tot ,4rfternoon tea" gereed is. Na „afternoon tea" hebt gij nog slechts een korte poos te wachten of de „dressing bell" voor „dinner" luidt reeds. En als gjj 's avonds nog niet genoeg gevoed bent, dan kunt gij in de rookkamer den honger met „sandwiches" stillen.

Gij ziet dus, de maaltijden vormen de hoofdzaak, en nü is het streven van iederen passagier om den tijd tusschen de voedingsuren zoo kort mogelijk te doen schijnen.

Ik sprak zooeven van „lunch," doch die uitdrukking mag men nimmer bezigen als men eenmaal binnen de verschansing van het schip is. Dan spreekt men altijd van „tiffin," een woord; algemeen gebruikt in alle Oostersche landen. Zoo ook roept men nooit aan boord „aannemen" of „kellner," maar altijd „steward," en de uitdrukking van edele verontwaardiging op het gezicht van een steward als men hem „kellner" noemt, is niet te beschrijven.

De lezer zal wel merken dat ik mijn op- en aan-

Sluiten