Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voudig hierdoor, dat het zeewater door zijn zoutgehalte zooveel zwaarder is dan zoet water. Dit merkt men vooral als een schip door • de sluizen in de zee komt, want zoodra het schip in zout water is, rijst het veel hooger."

„Dat het zeewater zout isJ" zeg ik, „merk ik aan mijn bad. Mijn geheele lichaam schijnt als met een laagje zout bedekt te zijn, en als de dampkring vochtig is, voel ik mij zoo kleverig als de vingers van een Indisch ambtenaar. Ik ben waarachtig in een soort wandelenden barometer veranderd."

„Dat wif ik best gelooven als je jezelf alleenig in zeewater wascbt, maar, heb je dan niet opgemerkt dat er in iedere badkamer een klein kuipje met zoet water staat ? Jé moet jezelf altijd daarmee afspoelen anders ben je tegen den tijd dat wij in China zijn, een wandelende zoutklomp."

Sommigen van mijn lezers hebben mij gevraagd, wanneer wij in Amerika aankomen, maar daar wij in Oostelijke richting de wereld omgaan, zal dat nog wel een poosje duren. Misschien had ik in het begin de door ons te nemen route moeten vaststellen; ik heb het toen vergeten, maar zal nu, voor het nog te laat is, het verzuim inhalen. Op het oogenblik zijn wij aan boord van de Engelsche mailboot „de Parramatta" en op weg naar Gibraltar. Op de Engelsche boot gaan wij via Brindisi, Port-Said, Suez en Aden naar Ceylon. Op Ceylon stappen wij over op de

Sluiten