Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terwijl ik mijn plannen maak, trj» wij tot bijna vlak bij de kust genaderd en stoomen nog steeds full speed.

Reeds wil ik mijn arm om To... ik meen om Miss Tony slaan en de reddingboei grijpen, als ik zie, dat de kust zich plotseling van een schijnt *te rijten» en eenige minuten later stoomjn wij door een nauwe straat weder ifl een baai.

Maar nu bekommer ik mij er niet mèé*iyom. Laat de kapitein zijn gang, maar gaan. Als die kerel pleizier heeft om in een soort dwaaltuin zijn weg te zoeken, dat is zijn zaak. Als er een ongeluk gebeurt, wascb ik mijn handen in onschuld.

Nu ik toch al den angst van een schipbreuk doorstaan heb, ben ik uit mijn humeur dat er niets gebeurd is en misschien later, als er werkelijk een ongeluk gebeurt, zijn de omstandigheden voor mij niet zoo gunstig.

„Oan you see the currants, Mr. Smith?" vraagt plotseling de bijna-door-znij-geredde Miss Tony.

„The currants? (krenten). No Miss Tony, dat is onmogelijk op dien afstand." „Ja, maar ik kan ze wel zien." „Dat is totaal onmogelijk, Miss Tony. Het is sleohts verbeelding van u, waar ziet u ze dan wel ?"

„Daar!" zegt zij, lachend op het snelstroomende water wijzende ?" *)

De passagiers kijken mij glimlachend medelijdend aan, dat ik me zóó heb laten beetnemen. Ik vind

t. Ü^"0"™?11.*!" (tenten) en „Currents" (stroomingen) klinken in het Engelsch bijna hetzelfde.

16

Sluiten