Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man kan zijn nationaliteit bok niet verschuilen, want terwijl hij spreekt, gesticuleert hij met zijn handen, alsof hij bezig was vliegen te vangen.

In Port-Said zou dat een weldaad zijn, want ik geloof niet dat er een plaats op aarde is, waar zooveel van die beestjes zijn.

Deze' plaats is een paradijs voor vliegen, zij zijn er menigvuldig als het zand der woestijn. Op straat gaat het nog, maar in de cafés verbitteren zij het leven van den bezoeker. Ofschoon zij geen totaalenthouders zijn, geven zij toch de voorkeur aan warme zoete dranken, thee b.v., „some-things that cheers but not inebriates" (*), en toen ik dan ook in een café een kop thee bestelde, verlieten een paar honderd vliegen den man, die naast mij bier zat te drinken, en kwamén mij gezelschap houden. Het kopje, de suikerpot, het melkkannetje was zwart van vliegen, schouder aan schouder zaten zij in dichte gelederen, en de overige, die geen plaats konden krijgen, kwamen vertrouwelijk zoolang op mij zitten, totdat er open plaatsen zouden komen.

De familiariteit van de Port-Saïdsche vlieg is „shocking". Met doodsverachting kruipt hij in uw neus, in uw ooren, in uw mouwen, in uw kraag, en voor iedere vlieg, die als slachtoffer van zijn vermetelheid valt, komen er tien andere.

Overal tusschen mijn kleeren zitten platgedrukte exemplaren van die beestjes, de oppervlakte van mijn

(*) Iets dat opwekt, maar niet dronken maakt.

Sluiten