Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ziet men dadelijk aan geheel zijn uiterlijk.

Maar op het karakter laat het zeemansleven een nog dieperen indruk na, en in het algemeen gespro» ken, steekt het karakter van den „zeerob" gunstig af (naar mijn oordeel ten - minste) bij dat van den „landrot."

Ik heb zeer veel met zeelieden omgegaan en steeds trof het mij dat zij iets kinderlijks over zich hadden, maar kinderlijk in den goeden zin van het woord, dat is te zeggen, dat hun karakter eenvoudig en.vertrouwend was gelijk bij kinderen.

Het verstand van den zeeman staat dan ook verre achter bij dat van den landman, hij heeft nog van die ouderwetsche ideeën, hij denkt nog altijd dat een „een man een man, een woord een woord" is, meent dat ondankbaarheid een van de grootste ondeugden is, noemt een „slimme" man „oneerlijk", en een gladden handelstreek „diefstal".

Als de zeeman dan ook onder de landrotten komt wonen, laat hij zich net als een kind door iedereen beetnemen en bedotten, totdat hij eindelijk door bittere ondervinding zijn dom vertrouwen in de menschen verliest ën verstandig genoeg wordt,- om in plaats van zich zeiven te laten bedotten, anderen beèt te nemen. En dan knikken de landrotten goedkeurend met het hoofd en zeggen: „een slimme kerel, daar komt nog wat van terecht."

Maar op zee blijft de zeeman eenvoudig, vertrouwende °P de menschen, open, rondborstig en hartelijk. Onder zijn breede borst klopt nog het

Sluiten