Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de paardengebreken in zich vereenigen. Zij steigeren, hinniken, slaan achteruit en trachten op hol te gaan. In dit geval schroomt de schoone echter niet, een gevoelig gebruik van de zweep te maken.

Maar zelfs al zijn de paardjes gewillig, vrij van gebreken en goed gedresseerd, dan nog is het mennen lang niet gemakkelijk. Ieder paard voelt maar één teugel en daardoor ontstaat verwarring: het eene paard wil rechts, het andere links, het eene achteruit, het andere vooruit.

De paardjes beschouwen het als een aardig spelletje (de klappen die zij krijgen niet meegerekend), maar de dames vatten de zaak gewoonlijk zeer ernstig op en haar wanhopige pogingen om te beletten dat de paardjes door een troep flesschen marcheeren, zijn hoogst amusant.

Menig niet bereisde lezer zal, als hij over deze scheepsspelen leest, misschien wel zeggen : „Och, het zijn heele aardige spelletjes — voor kinderen, maar dat ernstige mannen aan zulke aardigheden kunnen deelnemen, dat is bijna niet te gelooven." En toch, lezer, is het zoo ongeloofelijk niet als men de omstandigheden maar in aanmerking neemt.

In bijna ieder mensch zit een zekere humor en lust tot „fun" (de hemel beware den man die het niet heeft), maar in ons dagelijksch leven wordt die zooveel mogelijk onderdrukt. De overmoedige, opbruisende schooljongensgeest schuilt vaak nog onder

Sluiten