Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eeuwen lang bij de Indiërs beoefend werd en zij er zelfs bijzonder sterk iD waren, maar ofschoon men wel één sujet hypnotiseeren kan, is .het onmogelijk om al de toeschouwers te „suggereeren", tenzij men zich afzonderlijk eerst met ieder afzonderlijk in „rapport" (t) gesteld heeft.

Daarbij komt nog dat de toeschouwers de bladeren en vruchten als souvenirs meenemen, en dat gaat niet als het slechts een droombeeld is, zoodat men in dit geval gerust kan verklaren, dat „hypnotisme" niets met de zaak te maken heeft.

Er is echter een ander Indisch kunststuk, hetwelk vertrouwbare reizigers beweren in de binnenlanden gezien te hebben en dat zonder twijfel op „suggestie" berust.

Een fakir, zoo luidt het verhaal, nam een touw en wierp dit de lucht in. En trots alle zwaartewetten, trots zelfs de regels die Newton voor vallende voorwerpen heeft vastgesteld, bleef het touw rechtop in de lucht staan.

Toen wenkte de fakir een jongen en deze klom fluks het touw op, maar plotseling verscheen een tijger en klom den jongen achterna, hooger en hooger, totdat beiden uit hec gezicht verdwenen.

„Ik geloof het alleen als ik het met mijn eigen oogen zie", zeggen vaak menschen, die niet weten

(t) Wil men iemand hypnotiseeren, dan moet men zioh eerst met die personen m „rapport" stellen, dat is te zeggen, de patiënt, moet, terwijl hij gehypnotiseerd wordt, aan den hypnotiseur denken. Is dit niet het geval, dan verkrijgt men wel een hypnotischen slaap, doch men heeft geen invloed om den patiënt te „suggereeren."

Sluiten