Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En de naturalist kreeg er zooveel als hij maar wou. Eu hij spelde ze op plaukjes, met hunne veelkleurige schitterende vleugels wijd uitgespreid en hoopte dat die mooie kleuren niet verdwijnen zouden, —! wat zij echter wel deden.

Langzamerhand was de levenswijze van de passagiers aan boord veranderd. De energie, die wij van het frissche Noorden hadden meegebracht, maakte geleidelijk plaats voor eene tropische luiheid en gemakzucht.

Wel is waar werd er nog veel aan de verschillende dekspelen gedaan, doch slechts in de ochtenduren, als de zon nog niet zijn volle kracht bereikt had, want na de tiffin hield bijna iedereen siësta. Sommige passagiers, half beschaamd om overdag te gaan slapen, gingen gemakkelijk in de lange stoelen op dek liggen en lazen het een of ander werk, totdat hunne oogen zich sloten en bet geopende boek aan de handen ontglipte.

Anderen echter gingen na de tiffin in hun kajuit, kleedden zich uit, trokken pyjama's aan en gingen doodbedaard in hun kooi slapen. Deze laatste methode kan ik een ieder aanraden: ten eerste slaapt men rustiger, en ten tweede kan men bij bet ontwaken direct zich met een bad opfrisschen — iets dat wel noodig is.

Tegen half vijf wordt het weder wat levendiger op dek en gebruikt men de „five o'clock tea," en

Sluiten