Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lang voordat onze oogen iets zouden kunnen zien klinkt zijn roep „Light ahead sir!':

Op de commandobrug wandelen rusteloos gedaan¬

ten been en weer, nu en dan stilhoudende en met den kijker de zwarte zeelijn onderzoekend, en in het hel verlichte huisje achter hen staat de stuurman met zijn handen aan het rad en zijn .oogen onophoudelijk gevestigd op het compas.

Want ofschoon vele wakende oogen turen in donkeren nacht, kan slechts het kleine sidderende naaldje, bewogen door een geheim¬

zinnige kracht, ons den

wee: wijzen over de wegenlooze watervlakten.

En onder ons in de diepten, waar stalen stangen met grootscbe kracht zich op en neer bewegen waar raderen draaien en sissend de stoom ontsnapt, daar wordt niet geslapen, daar heerscht leven en bedrijvigheid in den stillen nacht.

Maar wij op dek slapen rustig door, wel wetende dat wij vertrouwen kunnen op de mannen dm voor ons waken. Wij slapen gerust, totdat de sterren verbleeken en de opkomende zon de cirruswolken in goudvlokjes verandert; en wij zouden nog langer slapen als de steward ons met wekte.

Staat de stuurman met zijn handen aan het rad...

Sluiten