Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een reusachtig zilverlint er zich door slingert.

Om ons de oneindige groote zee, waarin de sterren zich weerkaatsen, gelijk duizenden trillende spietsen. En het laatste windzuchtje dwaalt eenzaam over de gladde watervlakte — even eene kleine kabbeling — eene zenuwachtige verwarring onder de sterrenspietsen — dan is weer alles stil.

De zon gaat onder en hoe meer zij den horizont nadert, hoe grooter zij ons toeschijnt, totdat zij eindelijk, een reusachtigen vuurbol gelijk, zich halverweo-e onder de zeelijn gedompeld heeft.

Rozig rood kleurt zich de westelijke hemel, een rozig rood overgaande in het zachtste oranje, in het diepste blauw, en het licht speelt met de golven en wordt heen en weer gekaatst in een zee van kleurenpracht.

Nu naderen wij Singapore en overal verrijzen dicht begroeide eilandjes uit de zee, rijzen hooger en hooger, totdat zij, een gevolg van de straalbreking, boven het water schijnen te zweven.

En wij stoomen dicht voorbij deze tropische, voor den mensch onbewoonbare eilandjes, waar de dichte plantengroei zich tot in de zee uitstrekt en de Vïsschen bij vloed zich tusschen de luchtwortels van de boomen verschuilen.

Wij stoomen de haven in van Singapore, met uitzondering van misscbien Sydney Harbour, de meest schilderachtige haven in de wereld.

Sluiten