Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijdig gewaarschuwd hadden. Maar op 't zelfde oogenblik zie ik Barbatrimis 't roer loslaten, op handen en voeten naar hem toekruipen en met z'n handen wijzen naar den vogel op 't touw van de middelste ra. „Raak 'ml"

Boem! weerklonk 't door de kalme lucht, en rook met hagel en werk sloeg in de zeilen alsof een scherpe hagelbui ertegen kletterde. Maar tegelijk met dat schot weerklonk nog een ander dof geluid, zooals wanneer een boom met takken, stam, wortels en al neervalt; we vielen allemaal voorover.

De duivel had zijn doel bereikt! In dat eene oogenblik dat de oude Barbatrimis 't roer had losgelaten, had de stroom ons gegrepen in zijn maling, en ons geworpen op Jerakóénia: 't ongelukkige schip barstte midden door als een noot. En uit de donkere verlatenheid van 't eiland steeg voor een laatste maal, nog woester en hartverscheurender, de kreet van den uil op als een overwinningskreet uit onheil en tranen:

„Koekoewaoe ... koekoewaoe ... waoe!" ...

„O jij verzoeker, je bent mijn ongeluk geweest!" jammerde de kapitein en trok zich de haren uit.

Maar Barbatrimis liep vroolijk naar hem toe en snoerde hem den mond.

„Spuw op je borst en laster God niet!... Kijk eens hoe nu 't slechte voorteeken is uitgekomen: beter op 't schip dan bij je thuis!"

Kapitein Kremydas keerde zich om en keek hem sprakeloos aan. Plotseling zag hij voor zich 't

Sluiten