Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakt 't je dol. Toen 't liedje uit was vervalt hij weer in gepeins. Plotseling draait hij zich om en zegt tegen Physèkis:

„Komaan Gligóris, ik houd 't niet langer uit; laat ze ons nog eens inschenken en dan ga 'k weg."

Gligóris, die stomdronken was, zegt 't tegen Lemoni, en zij komt. Toen gebeurde 't ongeluk. Marinos staat op, neemt zijn glas, en terwijl hij 't meisje aankijkt zegt hij tegen haar, alsof hij alleen voor haar stond:

Ik drong uw wingerd binnen, ik keek naar druiven rond,

Maar d' allerzoetste druiven, die vond ik op uw mond.

En terwijl hij dat zeide, bukte hij zich om haar zelfs een kus te geven!

Zoo n beleediging was iets ongehoords in ons eerzame dorp. 't Meisje bloosde en maakte dat ze van ons weg kwam; ze ging naar buiten en schreide als een klein kind. Haar stiefmoeder komt te voorschijn, voor 't eerst, en gaat aan 't schreeuwen tegen Gligóris. 't Heele gezelschap zweeg. De muzikanten gingen heen en de anderen volgden de een na den ander. Gligóris kijkt een oogenblik om zich heen als of hij uit een droom ontwaakte; toen komt hij tot bezinning en gaat op Marinos af. De engel werd toen weer een wild dier! Hij trekt zijn dolk en ziet Gligóris als bezeten aan. Twee of drie springen op hem af, rukken 't mes uit zijn hand, nemen hem mee naar buiten en gaan heen; ze trokken hem naar 't schip. Wie onderweg langs zijn

Sluiten