Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bakszak. De vader bekeek 't en was er trotsch op dat de meisjes eindelijk beschaving leerden.

Maar hiermee was de zaak niet uit. De groote meisjes, die niet meer naar school konden gaan, konden toch niet achterblijven! Zouden de'jongere zusjes knapper en liever dan zij de wereld ingaan? Ze bestormen Angélica en laten haar niet met rust. Er is geen avond-waarop zij haar niet in haar midden hebben om verhalen te doen, te vertellen van 't leven in de stad, stadsliedjes te zingen, en druk te babbelen, i— zij laten haar eigen dorpsspelletjes, liedjes en verhalen in den steek om als betooverd naar Angélica te zitten luisteren.

't Is waar, dat als de juffrouw naar huis was, de boerenmeisjes — hoe zouden zij die kunst kunnen vergeten! —> haar op allerlei manieren bespotten! De een deed haar stem na, een ander haar ongewone woorden, een derde haar ondeugenden blik. Onschuldige spotternijen, zonder afgunst of boosaardigheid, alleen om iets te vinden aan haar, om over te lachen. En als ze dan in lachen uitbarstten, gingen ze ook weer haar roode lippen bewonderen, haar sneeuwwitte tanden, haar kleine voetjes, haar aardige manier van loopen, haar sieraadjes, haar kleeren, kortom alles wat maar hef en mooi aan haar was. En met al dat kijken en bewonderen begonnen de boerinnetjes haar gewoonten te veranderen, 't Was natuurlijk een verandering in stilte en alleen uiterlijk. Het boerinnetje kon haar aard niet veranderen. Ze veranderden dus wat in woorden, manieren, kleeren en sieraden. Maar dat was juist de reden dat de boeren die voorname heks niet

Sluiten