Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nu was hij alleen gebleven. De arme zanger!

En toen, terwijl bij met de pen de snaren van z'n mandoline tokkelde, zacht, heel zacht, en de oogen op haar gevestigd hield en haar nog zachter aankeek, toen voelde 't meisje met haar pokdalige gezicht en verwelkte lippen voor 't eerst van haar leven een onrust in haar borst, die een heerlijk gevoel van geluk in haar ziel en een zachte kalmte op haar gezicht spreidde, zoozeer dat ze vanaf dat oogenblik 't gevoel had dat ze in werkelijkheid trotscher en mooier was dan ooitl

Sluiten