Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haaldelijk zei hij dat al 't ongeluk over hem was gekomen met 't nieuwe huis dat hij vijfjaar geleden had gebouwd toen hij welgesteld was geworden, 't Huis was betooverd en dat had in een half jaar tijds z'n vrouw en drie zoons 't leven gekost, drie pallikaren den een na den ander, flinke mannen, den trots van z'n hart en z'n huis, den trots van 't dorp, pallikaren waarvan de oudste nog geen drie en twintig jaar was. In z'n wanhoop had hij dat ongelukshuis laten sloopen en was toen met z'n dochter gaan wonen in dit oude huisje van 'm. Artinia was 't eenige dat hem was overgebleven, Artinia, 't licht en de vreugde van z'n oogen, maar toch was zij buiten haar wil voor hem een oorzaak van verdriet, doordat zij niet gelukkig was.

Zoover met z'n verhaal gekomen hield hij op met een diepen zucht en keek teeder naar 't tengere meisje. Er was iets nog treurigers in dat huis. Ik keek naar Artinia en meende te bemerken bij 't halve licht in 't vertrek dat haar lichaam terwijl ze bezig was met kneden niet alleen door 't vlugge bewegen van de deegrol schokte.

Toen Nikólas Trypias me van z'n ellende en getob verteld had, en we ook wat gebabbeld hadden over 't dorp en z'n bewoners, toen de koek klaar, 't tarwebrood in den oven goed doorbakken en de pot op 't vuur gaar was, toen spreidde onze huisvrouw een schoon laken voor onze voeten uit, gaf ons een servet op onze knieën, zette twee borden met gebraden kip voor ons neer en in 't midden de schaal met de roodkleurige sneden koek, aan den

Sluiten