Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ni

Den daaropvolgenden Zondag gingen de barones en Jeanne naar de kerk, voornamelijk wel daartoe gedreven door een gevoel van eerbied en onderscheiding voor hun pastoor.

Zij wachtten hem op na afloop van den dienst om hem voor den volgenden Donderdag op den lunch te noodigen. Zijn Eerwaarde kwam naar buiten, in druk gesprek met een elegant gekleed jongmensen. Toen de geestelijke de beide dames ontmoette, teekende zijn gezicht blijde verrassing.

— Kijk; dat treft!" zei hij, „mag ik den dames even hun buurman voorstellen, vicomte de Lamare.

De vicomte boog en sprak zijn blijdschap uit over de kennismaking. Hij deed het met de gemakkelijkheid van een man van de wereld.

De vicomte had het uiterlijk van die jonge mannen, die buitengewoon aantrekkelijk zijn in de oogen van elke vrouw en die den mannen onaangenaam aandoen. Zijn donker gekruld haar viel op een gebronsd voorhoofd; dichte, zeer regelmatig gegroeide wenkbrauwen bogen boven de zwaarmoedige oogen, waaraan de lange, zijige wimpers een gepassioneerde uitdrukking gaven. Het waren oogen, die in den salon de grande dame in verwarring brachten; die elk winkeljuffertje op straat naar hem deden omkijken en die deden vermoeden, dat de jonge vicomte een ernstig en diep denker was, wiens woorden wèl overwogen waren. Zijn baard, als gesponnen uit fijne zijde, verborg den te krachtigen onderkaak.

Na wederzijdsche begroeting namen de dames afscheid van de heeren.

Twee dagen later bracht de vicomte zijn eerste bezoek. Toen hij kwam, was de familie juist bezig te beraadslagen over het plaatsen van een nieuwe bank onder den grooten

Sluiten