Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komst met al haar geluk achter zich verbergt. De poort had zich thans voor haar geopend en zij zou een onbekende wereld worden binnengeleid!

De plechtigheid was afgeloopen en men keerde uit de kerk naar huis terug.

Toen het bruidspaar op den drempei van het kerkgebouw verscheen, deed een geweldige knal de jonge vrouw verbleeken van schrik; de barones slaakte een luiden gil; een salvo van geweerschoten, afgevuurd door de boeren, die in den omtrek woonden, weerklonk en die vreugdebetooging hield aan, totdat men „Les Peuples" weer had bereikt.

In den salon van het kasteel verzamelden zich nu, behalve het jonggetrouwde paar, de leden der familie, de priester van het kasteel en die van Yport, terwijl de getuigen, eenigen der voornaamste bevriende grondbezitters, mede aanwezig waren.

In afwachting van het diner ging het gezelschap een wandeling maken in den tuin. De baron, de barones, tante Lison en pastoor Picot drentelden heen en weer in het laantje van pefffe mère en de andere geestelijke liep met lange passen in een der lange alleëen zijn getijden te lezen.

Van de andere zijde van het kasteel weerklonken de opgewonden stemmen en het lachen der boeren en boerinnen, die onder de appelboomen ciderwijn dronken. Alles was in feeststemming, het jonge volk was uitgelaten vroolijk.

Jeanne en Julien liepen het boschje door, beklommen den heuvel en keken zwijgend naar de zee. Hoewel het middenAugustus was, woei er een frissche bries, die uit het Noorden ■kwam. Het jonge paar ging rechtsaf naar den weg door de smalle vallei, waar het bladstil was. Vandaar sloegen zij een smal voetpad in, dat aan weerszijden werd begrensd door hooge struiken.

Zacht legde Julien zijn arm om haar slanke taille. Zij sprak geen woord, maar haar hart bonsde en de adem stokte haar in de keel.

Ondeugende takjes hechtten zich vast in hun haren en zij

Sluiten