Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder langzaam en met telkens haperende stem, herhaalde hij na elke hoestbui:

— In het dal is de lucht koud, daaraan heb ik mijn borstkwaal te danken."

I Hij bracht hen langs een voetpad onder een groep enorme ;kastanjeboomen en met zijn eentonige stem vertelde hij:

— Hier werd mijn neef Jean Rinaldi vermoord door Mathieu Lori. Kijk, daar stond ik, vlak naast Jean, toen Mathieu ^opeens vóór ons stond. „Jean," riep hij, — „ga niet naar |Albertacce; ga er niet heen, Jean, of ik vermoord je."

Ik hield Jean bij den arm vast en smeekte hem: — Ga niet, Jean; hij zou het dóen!" Het ging om een meisje, ziet u, dat ze allebei wilden hebben, om Pauline Sinacoupi. I Maar Jean schreeuwde:

— Ik ga er haen, Mathieu, dat zal jij me niet beletten." Toen legde Mathieu zijn geweer aan, voordat ik het kon

verhinderen en hij trok af.

Jean sprong met beide beenen tegelijk in de lucht als een kind, dat een sprong wil doen, ja, monsieur en toen viel hij met een zwaren plof tegen mij aan, zoodat mijn geweer me =uit de hand viel en daar tegen dien dikken kastanje terechtkwam. Jean had zijn mond wijd open, maar hij zei geen woord meer, want hij was dood, morsdood!" : Julien en Jeanne keken zwijgend den stillen getuige van ïdit drama aan. Toen vroeg Jeanne:

•— En de moordenaar?"

Paoli Palabretti hoestte lang, voordat hij«antwoordde:

— Die vluchtte de bergen in. Een jaar later heeft mijn broer hem doodgeschoten, u weet wel, mijn broer Philippi Palabretti, de bandiet!"

; Jeanne rilde.

— Uw broer .. . een bandiet?"

De kalme Corsicaan keek haar met fleren blik aan.

— Oui, Madame, hij was beroemd, mijn broer! Hij heeft zes gendarmes gedood en hij is gestorven tegelijk met Nicolas Morali, toen zij omsingeld waren in Niolo, nadat

Sluiten