Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

enkele man in heel den omtrek, die de kunst van wapenschilderen verstond. Het was een schilder uit Colbec, monsieur Bataille, die om beurten in al de Normandische kasteelen werd besteld om kostbare ornamenten- aan te brengen op de portieren der voertuigen.

Eindelijk, op een morgen in December, zag men een vreemd heerschap het hek binnenkomen. Hij droeg een groote schilderkist op den rug. Dat was monsieur Bataille.

Hij werd in de zaal gelaten, waar hem een maaltijd werd gebracht, alsof hij een voornaam heer was geweest. Inderdaad had men ontzag voor den - kunstenaar, die door het gansche land bekend was; die in relatie stond met de geheele aristocratie van het departement, die volkomen op de hoogte was van de geslachtswapens met hun velerlei symbolen.

Papier en potlooden werden gebracht en terwijl de beroemde man zat te eten, ontwierpen de baron en Julien hun vierdeelig wapenschild. De barones, die een en al belangstelling was, waar het dergelijke gewichtige familiezaken betrof, diende van advies en zelfs Jeanne nam deel aan de discussies.

Nog steeds ■ bezig met zijn ontbijt, gaf Bataille af en toe zijn oordeel ten beste, nu eens een potloodschets krabbelend, dan verhalen opdisschende over de rijtuigen der voorname heeren uit den omtrek. Zijn mededeelingen, de klank van zijn stem reeds, schenen een geest van voornaamheid te ademen.

Hij was een klein mannetje met kortgeknipt, grijs haar, wiens handen vol verfvlekken zaten en die naar terpentijn rook. Men vertelde, dat hij jaren geleden een vuil zaakje had gehad op zedelijk gebied, maar de voorname heeren hadden hem de hand boven 't hoofd gehouden en de tijd had de leelijke vlek geheel uitgewischt.

Toen hij eindelijk zijn kopje koffie had leeggedronken, ging hij mee naar het koetshuis, waar het rijtuig van een bont geruite hoes werd ontdaan. Bataille bekeek het voer-

Sluiten