Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zorgvuldig was ingepakt, kwamen de kleine man en vrouw, die zoo keurig en correct waren, Jeanne voor als een paar goed geconserveerde, adellijke poppetjes.

Eindelijk stond het rijtuig met de beide ongelijksoortige viervoeters voor. Marius echter was verdwenen. Waarschijnlijk had hij gemeend, tot den avond vrijaf te hebben en was hij een wandeling door de velden gaan maken.

Julien was woedend en verzocht, hem te voet naar huis terug te zenden. Na veel afscheidsgroeten werd de terugtocht, naar „les Peuples" ondernomen.

Nu zij weer samen in het rijtuig zaten, hadden Jeanne en haar vader, ondanks de drukkende stemming, veroorzaakt door Julien's grofheid, al heel gauw hun vroolijkheid teruggekregen. Lachend bootsten zij de eigenaardige manieren van den vicomte en de vicomtesse na, maar de barones, die onder den indruk der deftige vrienden was, sprak op berispenden toon:

— 't Is niet goed, zoo te spotten. Het zijn keurige menschen, die tot de eerste families behooren."

Zij zwegen om petite mère niet te hinderen, maar af en toe begonnen papa en Jeanne opnieuw, zonder dat ze het zelf wisten. Hij groette haar op deftige wijze en sprak plechtig: „Uw kasteel „les Peuples" moet wel heel koud zijn, Madame, met dien koelen zeewind, die er eiken dag omheenblaast?"

Pan keek zij hem verwaand aan en antwoordde met een hoofdbeweging, als van een badende kanarie:

— O, Monsieur, ik heb hier het heele jaar door bezigheden 1 En dan hebben wij zooveel' bloedverwanten, wien wij moet schrijven. En monsieur de Briseville laat alles aan mij over. Hij houdt wetenschappelijke onderzoekingen met abbé Pelle. Zij bestudeeren samen de godsdienstige geschiedenis van Normandië."

De barones lachte goedig, maar toch herhaalde ze:

— Het is niet goed om te spotten met menschen uit onzen stand."

Het rijtuig bleef met een ruk staan en Julien schreeuwde

Sluiten