Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

*« Als je niet ophoud, stap ik uit en dan zal ik je weten te vinden 1" riep hij uit. Zijn schoonzoon zweeg, haalde de schouders op en legde de zweep over de paarden.

De beide vrouwen hadden stilzwijgend alles aangehoord.

Aan het diner was Julien beminnelijker dan gewoonlijk en deed, alsof er niets was voorgevallen. Jeanne, haar vader en madame Adelaïde, die in hun innige goedheid spoedig wisten te vergeten en die in hun schik waren, dat Julien zoo vriendelijk en toeschietelijk was, waren weer in de vroolijkste stemming en toen Jeanne nog eens sprak over het echtpaar de Briseville, schertste ook Julien mee, hoewel hij er aan toevoegde:

— Maar toch zijn het deftige menschen van eerste familie!"

Andere bezoeken werden niet afgelegd, omdat allen bang waren, dat de kwestie Marius weer aanleiding tot ongenoegen zou geven. Aan de buren zouden kaartjes worden gezonden op den Nieuwjaarsdag.

Zoo kwam Kerstmis. De pastoor, de maire en diens vrouw zouden komen eten en men inviteerde hen ook voor den Nieuwjaarsdag. Dat waren de eenige belangrijke gebeurtenissen, die afwisseling brachten in den gewonen sleur van het leven.

Den negenden Januari zouden papa en pefïre mère „les Peuples" verlaten. Jeanne wilde hen overhalen, nog te blijven, maar Julien was er niet op gesteld en de baron, die de toenemende koelheid van zijn schoonzoon zeer goed opmerkte, liet een postkoets van Rouen komen.

Den dag vóór het vertrek, toen de koffers gepakt stonden, besloten Jeanne en haar vader een wandeling te doen naar Yport, waar zij na de huwelijksreis der jonge vrouw niet meer waren geweest.

Zij liepen door het bosch, waar zij op den dag van haar huwelijk had gewandeld, waar zij de eerste lief koozing had ontvangen, waar zij voor het eerst had gesidderd voor de zinnelijks liefde van den man, die haar nu met de grootste onverschilligheid behandelde.

Nu waren er geen bladeren meer, geen klimplanten en

Sluiten