Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij liet haar niet uitspreken.

— En wie moet dat betalen? Jij zeker?"

Weer dacht zij na. Hoe een oplossing te vinden? Eindelijk klonk het: *

— Maar de vader van het kind zal zich ermee bemoeien; hij zal voor den kleine zorgen en als hij met Rosalie trouwt, is er geen enkel bezwaar meer."

Nu scheen Julien's geduld uitgeput te zijn.

— De vader! .. . de vader! . . . ken je dien dan .... den vader . . . ? Neen immers? Wat wil je dan?"

— Maar hij zal het meisje toch niet aan haar lot overlaten . . . Dan zou hij een lafaard zijn! Wij zullen zijn naam vragen en hem gaan opzoeken, dan moet er een oplossing van de zaak komen."

Julien was een beetje kalmer geworden en liep door den salon heen en weer.

— Mijn lieve kind, zij wil den naam niet noemen, den naam van dien man. Zij zal jou evenmin iets vertellen als ze het mij deed. En . . . als hij niets van haar zou willen weten? In elk geval zeg ik je dit: wij kunnen onmogelijk een ongetrouwde moeder met haar onecht kind onder ons dak houden, begrepen?"

Verontwaardigd herhaalde Jeanne:

— Dan is die man een lafaard I Maar wij moeten toch in elk geval zijn naam kennen en dan zullen we hem weten te vinden."

— En in dien tusschentijd . . . ?"

Zij wist niet, wat hierop te antwoorden en vroeg hem:

— Wat zou jij willen, Julien?"

Zonder zich een oogenblik te bedenken sprak hij zijn oordeel uit.

— Ik? Wel, heel eenvoudig! Ik zou haar wat geld geven en haar dan met haar jong naar den duivel sturen!"

Dat nooit!" riep de jonge vrouw uit. „Zij is mijn zoogzuster, het arme meisje. Wij zijn samen opgegroeid. Zij heeft een misstap begaan; zooveel te erger voor haar, maar

Sluiten