Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet je een degelijk mensch worden. Mevrouw de barones zal ongetwijfeld wel iets voor je willen doen en wij zullen een man zoeken, die . . ."

Hij zou zeker nog een heelen tijd doorgepraat hebben, maar de baron pakte Rosalie bij de schouders en schoof haar zonder pardon de kamer uit. Hij keerde terug, nog bleeker dan zijn dochter.

— Kom, trek het u niet zoo aan, begon de pastoor weer, „zij zijn immers allemaal zoo op het land. Het is erg', maar er is niets aan te doen en men moet wat toegeeflijk zijn tegenover de zwakke naturen. Ze trouwen hier alleen als het moet, geloof mij, madame." En glimlachend vervolgde hij:

— Voordat ze de kinderschoenen ontwassen zijn, zijn ze al verdorven. En als men de ouders waarschuwt, antwoorden die: „M'sieur le curé, wij kunnen er niets aan doen, dat zit zoo in 't bloed." Kom, mijnheer, uw dienstmeisje is niet erger dan de anderen."

De baron beefde van woede en viel hem in de rede:

— Zij? Wat kan mij dat meisje schelen? Maar Julien! Hij moest zich schamen! Het is schandelijk wat hij heeft gedaan en ik zal mijn dochter meenemen!"

Met groote schreden liep hij heen en weer, steeds herhalend:

— 't Is infaam! Het is schandelijk! Mijn dochter zóó te hebben bedrogen!"

Toen bleef hij voor den priester staan, stak- de handen in zijn broekzakken en sprak op resoluten toon :

— Hij is een lafaard, een bedrieger, die kerel 1 Een ellendeling is hij en dat zal ik hem in zijn gezicht zeggen; ik zal het hem toeschreeuwen en als hij wil ontkennen, zal ik hem met mijn wandelstok de hersens inslaan!"

De geestelijke nam bedaard een snuifje, keek eens naar de barones, die nog steeds wegsmolt in tranen en antwoordde langzaam: ... „,. . .

— Kijk eens- m'sieur le baron, heeft hij eigenlijk niet gedaan, wat iedereen doet? En kent u veel getrouwde mannen, die hun vrouwen nier bedriegen?"

Sluiten