Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Oui, monsieur le comte."

Een gevoel | van kalmte kwam over hem en met vaste schreden ging hij naar binnen.

De andere kar had les Peuples bereikt. Reeds op een afstand zag Jeanne haar aankomen. Zij onderscheidde een matras, waarop een lichaam lag uitgestrekt en begreep alles.

Bewusteloos zakte zij in elkaar.

Toen zij weer tot zichzelf kwam, zat haar vader bij haar, die haar polsen inwreef met azijn. Aarzelend vroeg hij:

— „Weet je, wat er is voorgevallen?"

— „Ja, vader," klonk het zacht.

Zij wilde zich oprichten, maar ondraaglijke pijnen maakten het haar onmogelijk.

Dienzelfden avond werd Jeanne moeder van een levenloos dochtertje. Zij was te ziek om belang in iets te stellen en van de begrafenis van Julien bemerkte zij niet het minste.

Eerst na eenige dagen begreep zij, dat tante Lison teruggekomen was, die als een trouwe verpleegster voor haar zorgde.

XI.

Het duurde drie maanden, eer Jeanne haar kamer kon verlaten. Zij was zoo zwak en bleek geworden, dat men aan haar behoud begon te wanhopen. Maar langzamerhand keerden de krachten terug.

De baron en tante Lison hadden hun intrek genomen op les Peuples en wijdden al hun zorgen aan het herstel der zieke. Jeanne had een zenuwzwakte overgehouden; het minste geluid veroorzaakte een toestand van bewusteloosheid en zij werd overvallen door flauwtes, die de meest onbeduidende oorzaken hadden.

Nooit had zij naar bijzonderheden gevraagd, omtrent Juliens dood. Wat kon het haar schelen ? Zij wist er immers genoeg van. Iedereen geloofde aan een ongeluk, maar zij wist wel beter, en angstvallig bewaarde zij het geheim: het

Sluiten