Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat kwam het geld er op aan 1 Hij had haar geschreven, dat was hoofdzaak!

En met tranen in de oogen ging zij met den brief naar haar vader. Tante Lison werd geroepen, en woord voor woord las men het schrijven, dat van hém kwam.

Jeanne, wier stemming van volslagen wanhoop in een soort van verrukking was omgeslagen, verdedigde Paul.

—■ Hij komt terug, dat zult u zien, want het staat in den brief . . ."

Maar de baron was kalmer en meende:

— Dat zullen we zien. In elk geval heeft hij ons verlaten voor dat schepsel, waarvan hij meer houdt dan van ons."

Jeanne voelde bitteren haat in zich opwellen tegen de maitresse van haar zoon, die haar haar kind had Ontstolen; de haat van een jaloersche moeder. Tot nu toe waren al haar gedachten alleen voor Paul geweest; zijn „dwaze streek" had zij bijna vergeten. De woorden van den baron echter deden haar inzien, welk een macht die andere over hem had. Zij voelde, dat zij liever haar zoon zou verliezen, dan hem met die onbekende vrouw te möeten deelen.

En al haar vreugde was vergald.

De vijftienduizend francs werden verzonden en in vijf maanden liet Paul niets van zich hooren,

De nalatenschap van Julien werd geregeld, en Jeanne en de baron deden afstand van het vruchtgebruik, waarop de moeder het volste recht had. Toen Paul in Parijs terug keerde, ontving hij een bedrag van honderdtwintig duizend francs. Hij schreef in den loop van een half - jaar vier brieven naar huis en eindigde telkens met in koele bewoordingen zijn genegenheid jegens zijn moeder en grootvader te uiten.

— Ik werk," vertelde hij hun. — Ik heb een goede positie op de Beurs. Ik hoop een paar dagen bij u op les Peuples te komen doorbrengen, lieve familie."

Met geen enkel woord sprak hij over zijn maitresse en het stelselmatig vermijden van dit onderwerp beteekende meer dan ellenlange brieven over haar. Jeanne voelde in den

Sluiten