Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grijs lag het watervlak vóór haar. Zij bleef lang op de hooge kust ronddwalen, terwijl allerlei kwellende gedachten haar hersens folterden. Eerst tegen het vallen van* den -avond keerde zij naar huis terug, vervuld van oneindige droefheid om alles, wat zij zou moeten achterlaten.

Rosalie was al terug en vertelde opgewonden van het aardige, nieuwe huisje, dat zooveel vroolijker was dan die oude kast, die niet eens aan een hoofdweg lag.

Jeanne echter weende den ganschen avond...

Sinds de boeren hadden gehoord, dat het kasteel verkocht was, hadden zij Jeanne den bijnaam gegeven van „la Folie." Zij wisten zelf niet, waarom. Misschien was het, omdat zij het met hun grof instinct hadden geraden, dat de ongelukkige vrouw met haar ziekelijke sentimentaliteit en overspannen hersens langzamerhand een willoos wezen was geworden, gebroken door het wreede noodlot.

Den dag vóór haar vertrek kwam Jeanne toevallig in den stal. Een vreemd gebrom deed haar verschrikt opkijken. Het was Massacre, aan wien zij in maanden reeds niet meer had gedacht. Het beest had een ongekend hoogen leeftijd bereikt en lag blind en hulpbehoevend op zijn' strooleger, waar hij verzorgd werd dpor Ludivine, die hem niet had vergeten.

Zij nam den hond in haar armen, kuste hem en nam hem mee naar huis. Het dier was zoo dik geworden'als een ton en waggelde met moeite op zijn verstijfde pooten door de kamer; zijn blaffen klonk als het geluid van speelgoed' beesten, waar een mechaniek in zit.

Eindelijk was de laatste dag aangebroken. Uitgeput en hijgend stond zij dien morgen op, alsof zij reeds een vermoeiende wandeling achter den rug had.

De wagen stond, reeds beladen met de koffers en de rest der meubelen, op de plaats. Daarachter wachtte een open rijtuigje, dat de meesteres en haar dienstbode zou wegbrengen.

Père Simon en Ludivine zouden blijven tot de komst van den /nieuwen eigenaar; daarna gingen zij bij familieleden het kleine jaargeld verteren, dat Jeanne hun had toegezegd.

Een Lever.

12

Sluiten