Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

®/®w®®^%MW®w®®/®w®®%w®%/®®/®®/®®/®®/®®/®©/®®/®

| INLEIDING. |

Taylor maakt zich van de vermoeidheid zijner arbeiders al heel gemakkelijk af. Van de vele vraagstukken, die zich hierbij voordoen, had hij niet het flauwste vermoeden. Zelf moet hij een forsche natuur geweest zijn, die geen vermoeienis kende. En om zich in het zieleleven der afgetobde arbeiders met deernis in te leven, ontbrak hem alle natuurlijke aanleg. Dat zien wij uit zijne boeken, bijna op elke bladzij. Zijn leven lang heeft hij met de arbeiders geworsteld, in den letterlijken zin: op leven en dood. Van hoevelen hij de carrière gebroken, en den welstand vernietigd heeft, staat in zijn boeken wel niet met dezelfde preciesheid te lezen, als: hoeveel gietelingen zulke „natuurlijke of systematische luieraars'' — de woorden zijn van hem — moesten, maar niet konden verladen; maar geen enkel zielkundige die een beetje kijk op de arbeiderswereld met wat Christelijke naastenliefde vereenigt, zal het bij de lezing dier boeken ontgaan, dat uit elke fabriek, — en het waren er vele — waar Taylor als bedrijfsleider optrad, telkens heele drommen van tot dan toe welvarende arbeiders op straat werden geworpen, en we vragen ons met eenige ontzetting af, wat er van die velen is geworden.

De geschiedenis ziet nog altijd te oppervlakkig

Sluiten