Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

af gaat, ja die onze aandacht aantrekt, om zoo te zeggen gevangen neemt en boeit: veel minder vermoeiend is, dan een andere, waar wij niets om geven, die ons onverschitlig is, of zelfs tegenstaat en afstoot, en waar wij dus onze aandacht moedwillig aan moeten vastbinden en vastgebonden houden, met al de kracht van onze wilsheerschappij daarbinnen. Dat is mooi, maar moeilijk en vermoeiend, afmattend, ja uitputtend.

Nu zijn echter natuurlijk de verveling van eentonigen arbeid en spontane belangstellinggeen vriendjes. Integendeel, het zijn geslagen vijanden. En daarom is elke arbeid, die vervelend en eentonig is, en bovendien toch sterk gespannen aandacht vraagt, wel het moordendst van alle werken, i)

En die zoete combinatie heeft Taylor nu juist toegedacht aan zijne uitverkorenen. En dat niet alleen de sorteermeisjes, maar al zijn lieve staalbewerkers, zij het dan, dat zij hun leven slijten aan de boor- of fraismachine, aan de draai- of schaafbank, moeten voortdurend scherp hun aandacht concentreeren op hun instructiekaart, en al de deelbewerkingen daarop vermeld, op hun machine en op het werkstuk dat hun hoegenaamd geen belangstelling inboezemt, 't is eiken dag hetzelfde, met telkens wat andere cijfertjes en hokjes, een haast-je rep-je van belang,

i) „Dann aber heisst das, dass die Kombination „geistiger Befahigung", mit dein .Zwang monotoner Arbeit die entscheidende Schadlichkeit ist". Max Weber, blz. 331.

Sluiten